درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : admin
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
سایت تفریحی و سرگرمی پیشکسوت
بیوگرافی شخصیت ها و دانلود آهنگ های ماندگار-قدیمی و پیامک های عاشقانه-نرم افزار




مختصری از بیوگرافی زنده یاد آغاسی 
هنرمند مردمی زنده یاد نعمت الله آغاسی


آغاسی که متولد سال ١٣١٨ بود به سبب فقر و ناداری نه مدرسه را تمام کرد و نه امکان یافت در کلاسهای آموزش موسیقی شرکت کند.او از سال ١٣٤٨، با ترانههایی مانند " مرو با دیگری" و " بت پرست" به نامی آشنا در عرصه فرهنگ عامهپسند ایران بدل شد و با ترانههای "آمنه" و "لب کارون" به شهرتی بیمثال رسید.

انقلاب اسلامی نقطه پایانی بود بر فعالیتهای آغاسی و کسانی مانند او. اما که او دوباره در لاله زار به صحنه رفت، شور و هلهله در این مکان تداعیگر روزهای اوج شهرت آغاسی شد.




آغاسی که متولد سال ١٣١٨ بود به سبب فقر و ناداری نه مدرسه را تمام کرد و نه امکان یافت در کلاسهای آموزش موسیقی شرکت کند.او که استعداد خوانندگی خود را سرخود و بی استاد پرورش داده بود ابتدا در مراسم و جشنهای مردم میخواند. بعدتر اما ، با آمدن به تهران در سال ١٣٤٨، با ترانههایی مانند " مرو با دیگری" و " بت پرست" به نامی آشنا در عرصه فرهنگ عامه پسند ایران بدل شد و با ترانههای "آمنه" و "لب کارون" به شهرتی بی مثال رسید. 
از برجستگیها و تمایز کار آغاسی بود که با هنرش به ورای مرزها و محدودههای لاله زار پانهاد و صدایش مسئولان وقت رادیو را نیز متقاعد کرد که آن را برای لذت شمار هر چه بیشتری از مردم با امواج رادیو به دورافتاده ترین نقاط کشور بفرستند.
اگرچه در سالهای منتهی به انقلاب آغاسی اوج شهرت و آوازه خود را پشت سر گذاشته بود، اما همچنان میخواند و صدایش کماکان هوادارن چشمگیری داشت. با انقلاب اسلامی و رخوت و ممنوعیتهایی که در همه عرصههای فعالیت فرهنگی و از جمله در کار ترانه خوانان عامه پسند پدید آمد، آغاسی نیز تمام و کمال از فعالیت بازماند و تنها به کار رستوان داری در کرج مشغول شد. او در دهه گذشته با سفرهایی به خارج و اجرای چند کنسرت مشتاقان قدیمی صدایش را به خاطرههای سالهای چهل و پنجاه برد. در خود ایران نیز او 1382 برای اولین بار پس از انقلاب اجازه یافت که دوباره در لاله زار کنسرتی برگزار کند. استقبال از این کنسرت به حدی بود که لاله زار یکسره تعطیل شد و مقامات را از این که صدای آغاسی با این همه استقبال ضررو زیانی متوجه آیین و و ارزشهای ایدئولوژیک حاکم بکند به نگرانی انداخت . این چنین بود که آغاسی مجبور شد دوباره از اجرای برنامه در لاله زار درگذرد.
با این همه در این هفتههای اخیر که تا حدودی در وضع جسمانی آغاسی بهبودی حاصل شده بود یکی دوبار در میان سالمندان مستقر در جاده حصار مهرشهر کرج و نیز در میان معلولان مجمتع توان بخشی جاده لشکرک حضور یافت و با اجرای برنامه ساعاتی موجبات شادی و نشاط آنها را فراهم آورد.


سال ۱۳۴۸ به تهران آمد و کار هنری خود را با مشوقش استاد ناصر تبریزی آغاز کرد . او با ترانه های «دل شده یه کاسه ی خون» [با آهنگسازی ناصر تبریزی و ترانه ی بامداد جویباری] و «شده ام بت پرست تو » [با آهنگسازی محسن عرب و ترانه ی بامداد جویباری ] خود را با ایرانیان آشنا کرد و از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب کشور با صدای او و ترانه ی«لب کارون» پایکوبی کردند.آغاسی دارای بیش از ۱۸۰ ترانه می باشد. امپراتوری آغاسی با پرچمی سفید و حنجره ای بی همتا که ویژه ی خوانندگان جنوب ایران است ، آغاز شد و هرگز به پایان نرسید .

وقتی به دنیا آمد، روی شناسنامه اش نوشتند "نعمت ا... آزموده" ، آنگاه که به 17 سالگی رسید، به خاطر شغل اش، نعمت نفتی خوانده می شد و چون به میانسالی رسید، دیگر همه او را "آغاسی" می شناختند. دست آخر هم سنگ مزارش دو اسمی از آب درآمد، ابتدا آغاسی و بعد نعمت ا... آزموده.

پدر اصفهانی و مادر دزفولی در اهواز به هم می رسند و او به همراه دو برادر و دو خواهرش در این شهر قد می کشد. برادر بزرگ تر در محله کوت عبدا... معلم بود ولی نعمت در نقطه مقابل او، از نعمت سواد محروم. می گفت: برادرم برای هر مشق 5 ریال جایزه می داد تا من باسواد شوم ولی علاقه نداشتم. دست آخر هم با اصرار و اجبار تا کلاس دوم آن زمان بیشتر نخواندم.
پس از انقلاب 1357 بیشتر خوانندگان عامه پسند که به لاله زاری هم معروف بودند، راهی دیار غرب شدند و کم کم جریان موسیقی لس آنجلسی را پایه ریزی کردند. بی گمان برای آغاسی شانس زیادی وجود داشت تا در آنجا هم کم و بیش مانند گذشته به فعالیت ادامه دهد ولی نرفت و سکوت اینجا را به غزلخوانی آنجا ترجیح داد. اما چرا؟ بقیه را از زبان خودش بشنوید.



جریان موسیقی مردم پسند ایرانی که پیش از انقلاب با چهره هایی چون آغاسی، داوود مقامی، جمال وفایی، ایرج و دیگران دنبال می شد، اگر متناسب با شرایط زمانه پیش می آمد، امروزه می توانستیم آن را موسیقی پاپ ایرانی عنوان کنیم. یعنی چیزی که هم شعر و هم آهنگ اش، به طور کلی بر اساس زیبایی شناسی فرهنگ ایرانی استوار شده است. نه اینکه مثل الان چند خط شعر دم دستی و گاه درست و حسابی به زبان فارسی را با یک موسیقی سرتاسر بیگانه با فرهنگ موسیقی ایرانی قاطی کنیم و اسم اش را بگذاریم موسیقی پاپ! و آنوقت این پرسش برایمان پیش بیاید که منظور از پاپ، کدام جماعت ایرانی است، فرنگ رفته یا خاک وطن خورده؟ وقتی از فعالیت امثال آغاسی در دوران پس از انقلاب جلوگیری کردیم، آنچه در دهه دوم و سوم انقلاب نصیب مان شد یک موجود حرامزاده به نام موسیقی پاپ بود که از هم آغوشی موسیقی های غیر ایرانی با شعر و ترانه فارسی پدید آمده بود. می توان گفت جریان موسیقی عامه پسند ایرانی با مرگ آغاسی، عملاً به خاک سپرده شد. امروز اگر در محافل هنری داخل و خارج کشور با افتخار از میراثی به نام موسیقی دستگاهی ایران یاد می کنیم، وقتی نوبت موسیقی مردم پسند ایرانی می شود، به ناچار سرمان را پایین می اندازیم. زیرا به غیر از نمونه های دست مالی شده موسیقی پاپ غربی، چیزی برای عرضه وجود ندارد!؟


یادش گرامی روحش شاد





   
 
   
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو